De Fossenfactor

Thuis, een wandelingetje met vriendinnen door de buurt. Het is het begin van coronatijd, een andere manier om elkaar te spreken is er niet. “Ik weet wel wat”, zeg ik vol overtuiging. “We lopen gewoon naar Haren, daar in de buurt zijn wat vlonders en dan vinden we de weg wel. Uurtje lopen? Oké doen we”. We lopen door de straten van Groningen, dan een smaller paadje in tussen de bomen, het dorp Haren in. En op een gegeven moment zijn we een uur verder en heb ik geen idee meer hoe we nou eigenlijk weer terug komen. Ronddwalen, Google Maps erbij en na zo’n twee uur lopen zijn we weer thuis.

Later noemde een vriendin dit fenomeen de ‘Hedwigfactor’. Ze had met gezamenlijke vakanties al meerdere keren ervaren dat een wandeling of fietstocht steevast langer duurde dan ik inschatte.  Kwartiertje lopen naar de snackbar, aldus Hedwig? Maak er maar een half uur van, aldus Julia.

40 kilometer fietsen

Ook in het Zwarte Woud, waar Thijs en ik afgelopen woensdag mijn ouders ontmoetten op hun terugweg vanuit Italië, krijgen we te maken met tegenvallende afstanden. Terwijl we een boekje aan het lezen zijn op een parkeerplek komen de vakantiegangers, druk zwaaiend, aanrijden. We hebben allemaal wel zin om te fietsen. Papa weet wel een rondje en had al iets op de app Komoot ingesteld. “40 kilometer. Beetje bergje op af en toe. Daarna even uit eten?” Klinkt als een goed plan.

En zo geschiedde. Of toch niet? Bij het eerste weggetje dat we af moeten slaan staat een duidelijk bord ‘verboden voor fietsen’. Alsnog slaan we het weggetje in, zou ook wat zijn om nu al van de route af te wijken. De poging leidt al vrij snel tot omkeren en de weg volgen, om op een andere manier op de route uit te komen. Die route vinden we en zo gaan de eerste 20 kilometer verrassend goed, tot aankomst in een druk dorpje vol met schattige arbeidershuisjes.

Tijdens de Kaffee mit Kuchen in het dorp krijgen we een keuze. Nog ongeveer 25 kilometer doorfietsen en een steil stukje klimmen of we fietsen dezelfde weg terug. Van een steile klim wordt mama verre van enthousiast na een vermoeiende fietsvakantie in Italië. Maar dezelfde weg terug is ook wel heel saai. “We gaan ervoor”, klinkt het van haar kant. Thijs en ik zijn nog fris en fruitig net begonnen aan de vakantie dus een beetje bergop zien we wel zitten. En tenslotte routemaker Fossen; die wil natuurlijk wel zijn ronde uitfietsen.

op naar de top

Dus daar gingen we. Als een tierelier. We fietsen rustig door, de mannen voorop en de steilheid valt reuze mee. Maar het klimmen gaat maar door en op een bepaald punt stoppen we langs de weg. We kijken recht voor ons en zien een weg, met 8% steiging, kilometers lang omhoog de berg op kronkelen. “Dat ga ik niet doen”, zegt mama stellig. Maar veel keus is er niet meer, de knoop hebben we op het terras al doorgehakt. Rustig trappen we de trappers weer rond, af en toe stoppen we om op elkaar te wachten. We wisselen van fietsen, we lopen stukken, we hijgen uit.

“Daar zal de top wel zijn”, klinkt het verschillende keren uit iedereens mond. Maar dan verschijnt er weer een bocht, waarna het klimmen doorgaat. Op een gegeven moment staan we voor de zoveelste keer uit te hijgen en kijkt papa op de route. We moeten nog wel een eindje voor we thuis zijn en dat eten laat nog even op zich wachten.

Maar dan komt de beloning. Groene, glooiende heuvels zover het oog reikt met een lichte mist en een avondzonnetje er overheen. Een adembenemend uitzicht waar we euforisch van worden. Foto. En nu afdalen! Heerlijk.

Inmiddels komt de weg me bekend voor. Dit is de hoogste berg van het Zwarte Woud, waar ik een paar jaar terug samen met Jip, op goede racefietsen, hijgend en puffend naar boven ben gefietst. Ons rondje van 40 kilometer is uiteindelijk 50 geworden en ‘even een steil klimmetje’ wordt dus, per ongeluk, de hoogste berg in de omgeving op klauteren. De Hedwigfactor is van de baan en de Fossenfactor is in het leven geroepen. Blijkbaar zit het in de familie.

Na afloop gaan de pasta, flammkuchen, schnitzels en apfelstrudel er goed in. We hebben het over de mentale beproeving die we zonet hebben doorstaan. Een weg steil omhoog fietsen waarvan je geen idee hebt hoe lang die doorgaat, is toch wat zwaarder dan als je op de kaart in de gaten kan houden waar je bent. Die kaart hadden wij niet en onze mobiels hadden geen bereik meer. Gelukkig is spijt van deze tocht ver te zoeken en zijn we vooral trots dat we dit even in een middagje geflikt hadden. Routemaker Fossen zou zeggen: “in het onverwachte schuilt het meeste avontuur”.

Na het afscheid van papa en mama rijden we in de camper verder richting München. Google Maps geeft 4 uur aan, maar we rekenen even op 6 uur. Onze krokante camper blijft rustig tussen de vrachtwagens rijden en met een bergje op zakt de snelheid al snel naar 60 a 70 km/uur. De camperfactor, zullen we maar zeggen.

Tips van de expert

Na een kort interview met een onafhankelijk expert ‘op pad met Fossen’, meneer Thijs van der Knaap, zijn er vier belangrijke tips om in acht te nemen als je op pad gaat (wandelen, fietsen, etc.) met een Fossen.

  1. Neem je eigen kaart mee. Telefoons van Fossens lijken op cruciale momenten ineens leeg of zonder bereik te zitten.
  2. Zorg voor extra eten. Het gaat gegarandeerd langer duren dan je denkt of dan je verteld wordt.
  3. Neem Nelly Galama mee op de potentiële tocht, met haar kritische blik is zij soms in staat om de Fossenfactor te reduceren.
  4. Let op de spullen. Hedwig vergat haar e-reader op een bankje, ging fietsen en na afloop was hij weg. De domper van de vakantie is in ieder geval al achter de rug.

P.S. Wij fietsten Schauinsland op, een berg in het Zwarte Woud die na onderzoek op internet niet de hoogste bleek te zijn. Dat is de Feldberg, met 1493 m hoogte. Schauinsland staat op nummer 3, met zijn 1294 meter alsnog een héle hoge berg, neem dat maar van ons aan.

We zorgen goed voor onszelf!
Mooie stad, Freiburg
Mooie stad, Wenen

5 gedachten over “De Fossenfactor

  1. Wat een ingewikkeld gedoetje, heb 2x een reactie gegeven  maar waar de mail gebleven is, ga maar zoeken…3x is scheepsrecht zeg je. Daaag. Ik ben gekke gerritje nietVerzonden vanaf mijn Galaxy

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s